Żyjemy w czasie lęku, niepewności i rozczarowań — osobistych, społecznych, także kościelnych. Rekolekcje diecezjalne o nadziei pomagają odnaleźć sens i światło w tym, co trudne, i uczą, że chrześcijańska nadzieja nie jest naiwnością, ale zakorzenieniem w Bogu, który jest wierny. Rekolekcje to czas zatrzymania, modlitwy i słuchania Słowa Bożego. To moment, w którym Bóg może dotknąć serca, przywrócić pokój i pokazać, że nawet z popiołów może wzbudzić życie.

„W nadziei już jesteśmy zbawieni” (Rz 8,24).

Na rekolekcjach spotykają się ludzie, którzy też szukają, wątpią, pytają i wierzą. Świadectwa innych uczestników, wspólna modlitwa i Eucharystia przypominają, że nie jesteśmy sami. To bardzo konkretny znak nadziei. Rekolekcje diecezjalne nie są tylko „wydarzeniem duchowym” — to czas, kiedy cała wspólnota Kościoła lokalnego wsłuchuje się w to samo Słowo. To pomaga doświadczyć, że jesteśmy częścią większej historii, w której Bóg działa dziś. Kiedy człowiek na nowo odkryje źródło nadziei w Chrystusie, zaczyna patrzeć inaczej na swoje życie, rodzinę, parafię. Rekolekcje pomagają odrodzić w sobie pragnienie dobra, odwagę wiary i zapał apostolski. Nie ma przypadkowych uczestników rekolekcji. Jeśli czujesz choćby małe poruszenie, żeby się zapisać — to może być zaproszenie Ducha Świętego. Warto Mu zaufać.